عرفان و حکمت
عرفان و حکمت در پرتو قرآن و عترت
تبیین عقلی و نقلی عرفان و حکمت و پاسخ به شبهات
صفحه‌اصلیدانشنامهمقالاتتماس با ما

توضیح یکی از شاگردان حضرت آیت الله جوادی آملی درباره کتاب مناظره ایشان با حجت الاسلام و المسلمین سیدان

انتشار: دوشنبه ۸ رجب ۱۴۳۶- بروزرسانی: چهارشنبه ۱۰ رجب ۱۴۳۶

استاد معظم ضمن بیان این نکته که جلسه مزبور جلسه مناظره نبوده است و صرفاً یک گفت وگوی اتفاقی و از پیش طرح نشده اتفاق افتاده بوده است فرمودند: اینها حرف های من نیست و من کتاب را پیش از چاپ ندیده‌ام.

فهرست
  • ↓۱- توضیح حجةالاسلام والمسلمین مخبر
  • ↓۲- توضیح پایگاه عرفان و حکمت
  • ↓۳- مطالب مرتبط

توضیح حجةالاسلام والمسلمین مخبر

حجةالاسلام والمسلمین سید محمدحسن مخبر، از شاگردان حضرت آیةالله جوادی آملی مطالب انتسابی در کتاب «مناظره حضرت آیةالله العظمی جوادی آملی با حجة‌الاسلام والمسلمین سیدان» به استادش را رد کرد.

به گزارش پایگاه عرفان و حکمت از خبرگزاری شفقنا،حجةالاسلام والمسلمین سیدمحمدحسن مخبر با ارسال ایمیلی به شفقنا، نوشت:

«چندی پیش مطلبی تحت عنوان مناظره حضرت آیةالله جوادی آملی با حجة‌الاسلام والمسلمین سیدان در سایت شفقنا در چند نوبت منتشر شد. مطالبی که به عینه از کتابی تحت همین عنوان گزیده شده بود. همین امر باعث شد تا تصمیم بگیرم نکاتی را به محضر مسوولان سایت و خوانندگان محترمتان معروض دارم.

در سال انتشار کتاب توفیق زیارت حضرت ثامن الائمه دست داده بود و به حسب اتفاق کتاب را در کتابفروشی آستان قدس دیده و خریداری کردم. از آنجا که نسبت به برخی آراء حضرت استاد آیةالله جوادی آملی که در کتاب آمده بود اشراف داشتم با خواندن مقدمه و مطالب کتاب، به نظرم امد که آنچه در کتاب نقل شده با دانسته‌های من چندان همسویی ندارد. از همین روی و برای تبیین بیشتر مساله نسخه ای از آن را خدمت حضرت استاد آیةالله جوادی آملی ارائه کردم .

استاد معظم ضمن بیان این نکته که جلسه مزبور جلسه مناظره نبوده است و صرفاً یک گفت وگوی اتفاقی و از پیش طرح نشده اتفاق افتاده بوده است فرمودند: اینها حرف های من نیست و من کتاب را پیش از چاپ ندیده‌ام.

وقتی به مقدمه کتاب توجه دوباره مبذول داشتم و دیدم که مؤلف محترم صادقانه عنوان کرده اند که متن بیانات اساتید معظم در آن جلسه ضبط نشده و ایشان با تکیه بر حافظه خویش اقدام به نقل مطالب و منسوب کردن آنها به استاد معظم آیةالله جوادی آملی کرده اند راز تفاوت های بسیار متن با درس ها و گفتارهای حضرت استاد برایم منکشف شد.

از این روی انتساب متن مزبور به حضرت استاد از چند جهت انتساب ناتمامی است.

  • ۱. جلسه مزبور جلسه مناظره نبوده است و روشن است که اقتضای یک مناظره علمی با یک گفت وگوی دفعی بسیار متفاوت است.
  • ۲. تنها مستند فرمایشات طرفین بحث، ذهن شریف مؤلف محترم [: آیة‌الله شیخ مهدی مروارید] است که به هیچ روی نمی تواند مستند تامّی برای انتساب نکات، ظرایف و دقایق مباحث مطرح شده در متن باشد.
  • ۳. این کتاب بدون آنکه به استاد معظم ما ارائه شود و صحت و سقم انتساب مطالب منتسبه آن توسط ایشان تأیید شود به چاپ رسیده است و از این جهت نیز فاقد حجیّت است.
  • ۴. حضرت استاد آیةالله جوادی آملی پس از مطالعه آن نسبت گفتارهایی که به ایشان منتسب شده بود را رد کردند که احتمالا این نقیصه از اکتفا به حافظه مؤلف محترم نشأت گرفته است.

بر این اساس از مسوولان محترم شفقنا تقاضا و البته توقع دارم نسبت به انتشار باقیمانده آن کتاب تجدیدنظر کنند و در صورت تمایل صحت یا سقم کتاب و محتوای آن را با مسوولان ذی ربط در بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراءکه متولی تنظیم و نشر آثار حضرت استاد آیةالله جوادی آملی است مطرح نمایند.

توضیح پایگاه عرفان و حکمت

در توضیح مطالب بالا باید دانست که:

  • ۱. آنچه مسلم است اینکه جلسات مزبور مناظره نبوده است؛ در مناظره طرفین باید وزنۀ علمیِ مساوی داشته باشند اما در این جلسات نسبت طرفین نسبت استادی و شاگردی بود. در واقع این جلسات برای حل سوء تفاهمات برخی از عزیزان برقرار گشت و آیةالله جوادی از سر بزرگواری برای تعلیم و اصلاح سوء تفاهمات تلاش نمودند ولی چون سطح علمی مخاطبان در حدّی نبود که توضیحات ایشان را دریافت نمایند سکوت کرده و بحث را ادامه ندادند.
  • ۲. جناب آیة‌الله شیخ مهدی مروارید که جلسات را نوشته‌اند کاملاٌ صادق بوده و در این نوشته هرگز هیچ تحریف عمدی صورت نگرفته است و در حقیقت مشکل در نقل مطالب از حافظه نیز نیست مشکل آنجاست که نویسندۀ محترم ـ به تصریح خود ـ اصلاً تحصیلات فلسفی ندارند و لذا با اصطلاحات فنی کاملا بیگانه بوده‌ و مطالب حضرت آیةالله جوادی آملی را اشتباه می‌فهمیده‌اند چنانکه جناب آقای سیدان نیز تا آخر نتوانسته‌اند منظور آیةالله جوادی آملی را متوجه شوند.
  • ۳. سرّ اصلی تعطیلی این جلسات نیز نبودن زبان مشترک میان طرفین است که شرح آن در کتاب «صراط مستقیم» با مستنداتش آمده است.

مطالب مرتبط