عرفان و حکمت
عرفان و حکمت در پرتو قرآن و عترت
تبیین عقلی و نقلی عرفان و حکمت و پاسخ به شبهات
صفحه‌اصلیدانشنامهمقالاتپرسش پاسختماس با ما
تلگرام

انابت

انتشار: سه‌شنبه ۱۸ محرم ۱۴۳۶- بروزرسانی: شنبه ۲۲ محرم ۱۴۳۶

قال اللّه تعالى سبحانه: «وَ أَنِيبُوا إِلى‌ رَبِّكُمْ وَ أَسْلِمُوا لَهُ» (زمر- ۵۴)

انابت با خداى گشتن و بر او اقبال كردن باشد، و آن به سه چيز است: يكى به باطن و ديگر به قول و سيّم از اعمال ظاهره.

يكى به باطن، كه هميشه متوجه به جانب خداى تعالى باشد، و در افكار و عزايم طلب قربت او كند «وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ.» (ق- ۳۳.)

و ديگر به قول، كه در عموم اوقات به ذكر او و ذكر نعم و ذكر كسانى كه به حضرت او نزديكتر باشند مشغول باشد «وَ ما يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَنْ يُنِيبُ» (غافر- ۱۳.).

سيّم[۱] از اعمال ظاهره، كه هميشه بر طاعات و عبادات كه مقرون[۲] به نيّت قربت باشد مواظبت كنند، مانند صلاة فرض و سنتى [۳]و نوافل، و وقوف بمواقف بزرگان دين، و بذل صدقات، و احسان با خلق خدا به رسانيدن اسباب نفع به ايشان و باز داشتن‌ موجبات ضرر ايشان، و راستى نگاه داشتن در معاملات، و انصاف از خود و اهل خود بدادن، و بر جمله التزام احكام شرع تقربا إلى اللّه تعالى و طلبا لمرضاته، فانه تعالى قال:

«أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ. هذا ما تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍ. مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ. ادْخُلُوها بِسَلامٍ ذلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ. لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ». (ق- ۳۱- ۳۵)

(اوصاف الاشراف خواجه نصیر الدین طوسی)

پانویس

۱. ن و گ: به.

۲. ن و گ: عبادات مقرون.

۳. ن و گ: صلوات فرائض و نوافل

مربوط به دسته های:زبان سلوک - اصطلاحات عرفانی -