عرفان وحکمت
در پرتو قرآن وعترت
پرسش و پاسخ
  • مقاله

    بخش مقالات و یادداشتها دربرگیرنده نوشته‌های علمی‌ای است که شرائط درج در بخش دانشنامه را ندارد.
    مقاله متنی علمی است که نسبة طولانی و دارای ارجاعات و تحقیق باشد.
    یادداشت یا فیش متن علمی کوتاهی است که می‌تواند در دراز مدت تأمین کننده محتوای یک مقاله باشد.
  • دانشنامه

    دانشنامه، به ارائه مباحث علمی کلی و جامع مربوط به یک مدخل می‌پردازد.
    منظور از مدخل در اینجا یک اصطلاح (مانند: توحید افعالی، اعیان ثابته و...) یا اسم خاص (کتاب، شخصیت و ...) یا موضوع خاص (مانند: ادله وحدت وجود، تاریخ فلسفه، ...) است که به طور طبیعی در فضای مجازی مورد جستجو قرار می‌گیرد.
    در ذیل مدخل‌ها می‌توانید به فهرست مقالات، یادداشتها و پرسش و پاسخهای مرتبط با آن موضوع نیز دست پیدا کنید. بخشی از محتوای مدخل‌ها برگرفته‌ای از یک متن دیگر است که می‌توانیداز طریق عنوان «متن اصلی» به آن مراجعه کنید.
عرفان و حکمت > پرسش و پاسخ > عافیت در دنیا یا گرفتاری در دنیا، کدام را طلب کنیم؟

عافیت در دنیا یا گرفتاری در دنیا، کدام را طلب کنیم؟

آيا درست است كه شخصي براي ديگري كه بيماري مزمن و ديرينه‌اي دارد، دعا كند و با توسّل به امامان معصوم(عليهم‌السلام) شفاي او را بخواهد؟ يا اينكه از خدا سختي زندگي را طلب كند تا برخي مشكلات را فرا روي او قرار دهد و در نهايت در آخرت، اجر و پاداش بيشتري دريافت كند؟

آیت الله جوادی آملی
پاسخ:۱

منبع: نسيم انديشه دفتر اول - صفحه ۱۵۳ تا ۱۵۴


هنگامي كه خداوند قلب بيمار شخصي يا يكي از دوستان او را با نيايش جذب نمود و دل با بال كشش غيبي، ميل دعا يافت، معلوم مي‌شود كه شفا رقم خورده است. حضرت ايوب(عليه‌السلام) وقتي با جديّت عرض كرد:

(اَنّي مسّني الضّرّ و أنت أرحم الراحمين)[۱] ، معلوم شد كه خواسته او، مسبوق خواسته خداي سبحان بوده است، زيرا رجال الهي چونان ملائكه، بدون اذن سابق، قول يا فعلي ندارند:

(لايسبقونه بالقول).[۲]

اگر صاحبدلي پيام الهي را براي درخواست علاج بيماري كهن و مرض عتيق، در نهانخانه دل دريافت نمود، نبايد دريغ كند. البته بيماري كه در منزل صبر به سر مي‌برد، بي‌درنگ آن را تحمّل مي‌كند و مريضي كه در مرحله رضا قرار دارد، از آن خشنود مي‌شود و مبتلايي كه از حضور خويش فارغ، و از درد خود غافل است و در منزلت رفيع تفويض سير مي‌نمايد، از خود طرحي ندارد، بلكه مي‌پسندد آنچه جانان پسندد.

چون دعاي پدر براي فرزند، طبق حديث نبوي‌(صلي الله عليه و آله و سلم)، همسان دعاي پيامبر براي امّت خود است:

«دعاء الوالد لولده كدعاء النبي لاُمّتهِ» [۳]،

و كهنسالاني كه از عهد ديرين به تعليم كتاب و حكمت اشتغال داشتند، به مثابه پدران علمي بلا واسطه يا مع الواسطه هستند، اميد است دعاي ما بدرقه سیر و سلوک علمي و عملي همه تقي السيره و نقي السريره‌ها باشد.

چنان‌كه مي‌دانيد، عمر سرمايه است، نه درآمد؛ از هزينه نمودن سرمايه جز در تحصيل دلمايه پرهيز شود:

به وقت صبح شود همچو روز معلومتكه با كه باخته‌اي عشق در شب ديجور

بر اساس اصل استوار (قُل اللّه ثمّ ذرهم في خوضهم يلعبون) [۴] ، در عين اشتغال به علم الدّراسة، از جاذبه علم الوراثة غفلت نشود؛ البته با فيض ربوبي و فوز قدسي:

در تو كجا رسد كسي، تا نرود به پاي تو مرغ تو كي شود ولي، تا نَپَرد به بال تو

[۱] ـ

[۲] ـ

پانویس

۱. سوره انبياء، آيه ۸۳.

۲. سوره انبياء، آيه ۲۷.

۳. نهج الفصاحه، ج ۱، ص ۳۲۲.

۴. سوره انعام، آيه ۹۱.