عرفان و حکمت
عرفان و حکمت در پرتو قرآن و عترت
تبیین عقلی و نقلی عرفان و حکمت و پاسخ به شبهات
صفحه‌اصلیدانشنامهمقالاتپرسش پاسختماس با ما
تلگرام

رزق حلال

انتشار: سه‌شنبه ۲۱ ذی‌القعده ۱۴۳۵- بروزرسانی: شنبه ۲۰ شعبان ۱۴۳۷
منبع: کتاب سیر و سلوک (طرحی نو در عرفان عملی شیعی) صفحه ۳۲۱ و ۳۲۲

سالک نه تنها به شدت از حرام و مشتبه گریزان است، بلکه در حلال و مباح هم گشاده‌دستی نمی‌کند. سالک می‌داند که حرام یعنی معصیت و معصیت با طاعت که روح سلوک است، تناقض دارد. گاه یک لقمۀ حرام مدت‌ها سالک را از وظایف و توفیقات محروم می‌سازد. البته وسواس هم خوب نیست.

حلال‌خوری و ترک حرام و مشتبه

سالک در حلال و مباح گشاده‌دستی نمی‌کند، چه رسد به اینکه گرد مشتبه یا حرام بگردد. سالک جز حلال نمی‌خورد، جز حلال نمی‌پوشد، جز در مسکن حلال سکنی نمی‌گزیند، جز با همسر شرعی مراوده ندارد و ... . سالک می‌داند که حرام یعنی معصیت و معصیت با طاعت که روح سلوک است، در تنافی است.

از سخن امام حسین سلام الله علیه در سخنرانی روز عاشورا برداشت می‌شود که حرام خواری می‌تواند به امام‌کُشی بینجامد [۱].

گاه، یک لقمۀ حرام مدت‌ها سالک را از وظایفش محروم می‌سازد. سالک از مشتبه هم گریزان است و می‌داند مشتبه دالان ورودی حرام است به تعبیر روایات

«فَمَنْ رَتَعَ حَوْلَ الْحِمَی أَوْشَكَ أَنْ یقَعَ فِیهِ» [۲]؛ «هرکس در اطراف غُرق‌گاه بچرخد، چه بسا در آن وارد می‌شود».

استاد در پاسخ به پرسش کسی دربارۀ پول مشتبهی فرموده بود: «این پول‌ها خوردن ندارد». البته چنانچه گذشت وسواس هم خوب نیست و سالک نباید اصول مسلّم فقهی مانند «حلیت غذای بازار مسلمانان»، «لزوم حمل کار مسلمان بر وجه صحیح» و ... را نادیده بگیرد و خود را در مشقت بیفكند. بر اساس آنچه گفته شد، سالکی که حقوق واجب شرعی مالی خود را همانند خمس و زکات نپردازد، سالك نیست.

مطالب مرتبط

زاد و توشه سالک

پانویس

۱. موسوعۀ کلمات الامام الحسین، ص۴۲۲.

۲. وسائل الشیعة، ج۲۷، ص۱۶۷.

مربوط به دسته های:بایسته های سیر و سلوک -