کانال تلگرام عرفان و حکمت
عرفان وحکمت
در پرتو قرآن وعترت
دانشنامه
  • مقاله

    بخش مقالات و یادداشتها دربرگیرنده نوشته‌های علمی‌ای است که شرائط درج در بخش دانشنامه را ندارد.
    مقاله متنی علمی است که نسبة طولانی و دارای ارجاعات و تحقیق باشد.
    یادداشت یا فیش متن علمی کوتاهی است که می‌تواند در دراز مدت تأمین کننده محتوای یک مقاله باشد.
  • دانشنامه

    دانشنامه، به ارائه مباحث علمی کلی و جامع مربوط به یک مدخل می‌پردازد.
    منظور از مدخل در اینجا یک اصطلاح (مانند: توحید افعالی، اعیان ثابته و...) یا اسم خاص (کتاب، شخصیت و ...) یا موضوع خاص (مانند: ادله وحدت وجود، تاریخ فلسفه، ...) است که به طور طبیعی در فضای مجازی مورد جستجو قرار می‌گیرد.
    در ذیل مدخل‌ها می‌توانید به فهرست مقالات، یادداشتها و پرسش و پاسخهای مرتبط با آن موضوع نیز دست پیدا کنید. بخشی از محتوای مدخل‌ها برگرفته‌ای از یک متن دیگر است که می‌توانیداز طریق عنوان «متن اصلی» به آن مراجعه کنید.
عرفان و حکمت > دانشنامه > معرفی کتاب > آداب المریدین (کتاب)

آداب المریدین (کتاب)

انتشار: شنبه ۷ جمادی‌الثانیه ۱۴۳۶ - بروزرسانی: شنبه ۲۰ شعبان ۱۴۳۷
نویسنده: صمد موحد
منبع: دائره المعارف بزرگ اسلامی ، جلد اول، مقاله ۱۲۴. (پیوند منبع)

آدابُ الُمُریدین، كتابی است عرفانی به زبان عربی، نوشتۀ ضیاءالدّین ابوالنّجیب عبدالقاهر سهروردی (۴۹۰ـ۵۶۳ق)، از مشایخ بزرگ صوفیان كه ضمن آن از اصول اعتقادات صوفیان، احوال و مقامات سالكان، شَطْحیات صوفیان، آداب صوفیان در سفر و حضر و سّماع و جز آن سخن به میان می‌آید.

کتاب آداب المریدین

آدابُ الُمُریدین، كتابی عرفانی به زبان عربی، نوشتۀ ضیاءالدّین ابوالنّجیب عبدالقاهر سهروردی (۴۹۰ـ۵۶۳ق/۱۰۹۷ـ ۱۱۶۸م)، از مشایخ بزرگ صوفیان. این كتاب یك مقدّمه كوتاه و ۲۷ فصل دارد كه ضمن آنها از اصول اعتقادات صوفیان، احوال و مقامات سالكان، شَطْحیات صوفیان، آداب صوفیان در سفر و حضر و سّماع و جز آن سخن به میان می‌آید.

نویسنده با نقل شواهد و سخنانی از مشایخ سلف، خود نیز به اظهار عقیده پرداخته و دستورهایی داده است.

این كتاب از آغاز تألیف مورد توجّه صوفیه و «مستمسك جمیع ارباب طریقت»[۱] بوده است. از آن میان، شهاب‌الدّین ابوحفص عمر بن محمّد سهروردی (۵۳۹ ـ۶۳۲ق/۱۱۴۴ـ ۱۲۳۵م)، برادرزاده نویسنده، در نوشتن كتاب عوارف المعارف این كتاب را مبنای كار خود ساخته است. نیز ابوالمفاخر سیف‌الدّین یحیی باخَرزی (۵۸۶ ـ۶۵۹ق/۱۱۹۰ـ۱۲۶۱م) در بخش دوم كتاب اورادُ الاَحباب از این اثر بهره فراوان برده است.

همچنین متن كامل آداب المریدین در سده ۸ق/۱۴م به وسیله عمر بن محمّد بن احمد شیركانی به فارسی روان ترجمه شده است. محمّد یوسف حسینی، ملقّب به گیسودراز، در ۸۱۳ق/۱۴۱۰م آن را به فارسی ترجمه و شرح كرده و همین شرح و ترجمه همراه با متن عربی در ۱۳۵۸ق/۱۹۳۹م در هند به چاپ رسیده است. متن عربی آداب المریدین همراه با ترجمه فارسی عمر شیركانی در ۱۳۶۳ش، به كوشش نجیب مایل هروی در تهران چاپ و منتشر شده است.

مآخذ:

  • ۱. آستان قدس، فهرست، ۶/۳۷۳ـ۳۷۴؛
  • ۲. آقابزرگ، الذریعه، ۱/۲۸ـ۲۹؛
  • ۳. حاجی‌خلیفه، كشف الظّنون، استانبول، مطبعه‌الیهیه، ۱۹۴۱م، ۱/۴۳؛
  • ۴. خوانساری، محمّدباقر، روضات الجنّات، ۱۳۰۷ق، ۲/۳۳۶؛
  • ۵. سهروردی، عبدالقاهر بن عبدالله، آداب المریدین، به كوشش نجیب مایل هروی، تهران، مولی، ۱۳۶۳ش، مقدّمه؛
  • ۶. شورای ملی (سابق)، فهرست خطی، ۵/۴۹۷؛
  • ۷. كتابخانه مركزی و مركز اسناد، فهرست میكلروفیلمها، ص ۴۳۵؛
  • ۸. مدرّس، محمّدعلی، ریحانه‌الادب، تبریز، شفق؛ ۱۳۴۶ش، ۷/۲۸۲ـ۲۸۳؛
  • ۹. منزوی، احمد، فهرست نسخه‌های خطی فارسی، ۲/۱۰۱۳.

پانویس

۱. آداب المریدین، مقدمه، ۲۸، به نقل از عوارف المعارف

عناوین دیگر این نوشتار
  • آداب المریدین (کتاب) (عنوان اصلی)
  • کتاب آداب‌المریدین
مربوط به دسته های: معرفی کتاب -